Weee! Naka UNO rin!

"TNL- walang abs" 

  Isang taon. 69 posts. Tingnan mo nga naman, umabot talaga ng isang taon. Gusto kong magtambling, magsplit, cartwheel, pumalakpak ng bongga habang kumakain ng buhay na fried chicken at nakalambitin sa hibla ng long shiny hair, dahil isang taon na palang nakabuyangyang ang buhay ko sa blogosphere. Naks! Sa totoo lang hindi ko inexpect na aabot ako ng isang taon as in one whole freak'n year, like duh! Arte much?

Pero seriously (seriously daw oh) hindi ko talaga inakala. Gusto kong maluha ng popcorn dahil na maintain ko ang online journal na itey.

I'd like to thank my sponsors :

• My company - dahil lax lang ang IT at walang keme kaming nakakapagstream, bloghop at nakakapagsulat kung kami'y nababagot na sa trabaho at gusto ng laslasin ang pulso sa leeg sa stress. Sana pwede na rin ang porn in the near future. Hehehe  
• Sa aking mga kaladkarin friends - Tara! Saan next destination? 
• Sa aking B-E-A-M Family   - para sa inyo ang award na ito,chos! Nanalo lang sa famas neng? Sa inyo na walang sawang nagbibigay kulay ng magulay kong buhay. 
• Sa aking mga idol sa blogging -  alam nyo na kung sino -sino kayo, kayo, kayo, kayo, kayo, kayo, kayo, kayo, kayo, kayo ... hindi man ako nagkucomment ng madalas pero palihim ko kayong sinusundan binabasa at inaabangan. Alam ko na kung saan kayo nakatira at ang phone number nyo! Jowk! Stalker lang ang peg teh? Yung iba na meet ko na, yung iba gusto kong makatagay at makipagutotang dila naman minsan. Sana, sana bago mag 50th blogversary kung umabot man. Hindi ko talaga itatago ang paghanga ko sa inyo dahil isa(?) kayo sa mga nagbibigay inspirasyon sa aking pagsusulat (putek! napaka emotional ko na). Sa mga hindi ko nabanggit wag kayong mangamba at magtampo, supported ko kayo. Nasa blogroll ko nga kayo eh. 
• Sa mga nagbabasa at nagkucomment -  Sa totoo lang (naka ilang "totoo" na ba ako?) ginawa ko ang blog na ito as a mode of release, kumbaga putokan ng nagjajakol kong utak. Sabi nga ni Toni Gonzaga sa My Amnesia Girl - " pandesal lang hiningi ko sa inyo, hamburger binigay nyo may fries pa" Pak!

Paumanhin at pangunawa lang sa mga humihingi ng pakontes chuvaness. Alam nyo naman siguro na ako ay taghirap ngayon dahil sa mga pangyayaring ito. Naisip ko talagang magpakontes at ipamigay ang picture ko pero baka maumay kayo, para lang kasi yown sa mga mararaming ipis, daga at dinosaur sa kabahayan, pang substitute sa Baygon kumbaga. Pwede bang love and devotion muna pamigay ko? Mwah, mwah, tsup, tsup! 

 Maraming, maraming salamat sa inyo! 

Break

Diskarel

Wala. Random. Rants

• bankrupt pa rin ako dahil sa nakaraang Holidays, buti nalang may konting na itabi para sa mga biglaang lakad
• lumabas na ang conversion ng leave credits pero dahil sa dami ng gala ko last year ang liit lang ng natanggap ko minus ang putanginang tax
• hindi ako gumawa ng new year's resolution, hindi na rin ako naniniwala sa mga ganuon 
• nag reconnect ang dating tao sa buhay ko pero ayaw ko nang e complicate pa
• may gusto akong e unfriend sa fb pero di ko magawa gawa
• ang laki na ng tyan ko, para na akong tambay na tomador sa may kanto  
• ang laki na rin ng appetite ko so no wonder
• na disappoint na ako sa isang tao
• minsan naman pwede bang ikaw naman ang cheer leader? napapagod na rin kasi ako eh
• hindi naman ako pa importanteng tao 
• mabait ako kaya nga siguro naabuso ang kabaitan, ma try ko nga maging masama one time
• nakakabagot din pala maging shock absorber
• may gala ako mamaya, first beach trip for the year hindi ako gaanong excited
• halfhearted parin ako
• malapit na blogversary ko pero wala pa akong plano
• malapit na bday ko pero hindi ako excited, mas atat pa sila dito sa office (halatang mga PG lang teh?)
• wala nang epekto sa akin ang kape aside sa naiihi nalang ako ng madalas
• gusto kong uminom ng marami, yung tipong wasakan ng atay matagal ko nang hindi nagagawa yun
• dapat pala no expectations para no hassle
• sana maging ok na lahat

This too shall pass...

wala akong maisip na title...happy new year nalang!

   


      Huli man daw at magaling...huli parin! Happy New Year friends! Masaya ba ang holidays nyo? Ako, eto nagfile na ng bankruptcy.  


Sa Mall - 

Tabian: Mang, grocery na tayo para sa Media Noche.

Mudrax: Oi tingin muna tayo sa taas. (taas means sa department store at boutique)

Tabian:  Wag dun ma, maraming tao ngayon. Maraming naglalast minute shopping. (this is me convincing my mom not to buy her something) 

Mudrax: Tara na ate! (sabay hila sakin)

Tabian: (insert me tulaley-no-choice-face here)

Sa department store - 

Mudrax: Bagay ba sakin to teh? (sabay pakita ng blouse)

Sinilip ko ang price. Nanlaki ang mata ko, isang libo, sa isang blouse. Putek, caught off guard, holdap!

Tabian: Ay wag yan mang di bagay sayo, nakakataba. Eto nalang oh?! (hablot ng mas murang blouse)

 Mudrax: (sinukat ang blouse) Bagay ba? 

Tabian: Yan ma mas bagay sayo, payat ka tignan. Yan nalang ma! Bayaran ko na, tara! (this is me bluffing my mom..pero in fairness bagay naman talaga mas mura nga lang...hehe) 

Sa grocery - 

Tabian: Pang ano ba gusto mong handa naten mamaya?

Fader: Gusto ko ng sugpo, ham, pancit, spaghetti...blah..blah..blah...

Tabian: Ok (deep inside nagbabudget na)  Tara!

Sa bahay ng kapatid ko - 

Sisterloo: Teh asan na gift mo kay Juan? 

Tabian: Huh? Ay nasa bahay, di pa nababalot eh. Baka bukas or sa makalawa bigay ko.

Sa totoo lang hindi pa ako nakakabili ng mga panahong yun.

Minsan gusto ko ipa-band ang mga ganitong okasyon kasi nagiging pulubi ako. Never the less masaya na din naman ako kasi naging masaya sila. Pang one time big time kumbaga at minsanan lang naman, kaya ibuhos na ang saya! At may isa pa akong na achieve bago matapos ang 2011.


Remeber this? Mula DITO.

"Pamilya ala Baywatch"

Mukha pa kaming mga hampas lupang malnourished na magkapatid dyan. 

Eto na kami ngayon - 

"B-E-A-M toothpaste family"

May complete family picture na rin kami finally. Kami na ang mga malalaking bulas happy family. 

Maarte sila ayaw nila sa studio, kaya ayan nagkasya nalang sa bahay ng kapatid ko. Pagpasensyahan ang background at si fader na hanggang ngayon eh tipid parin...tipid sa smile! Masaya na sya ng lagay na yan ha.

They are the real reason of my existence at kung bakit ako kumakayod ng bongga. Pak!

Wakas

Sa isang dapit hapong

Hindi alintana ang sakit at lumbay

Alam kong ito ang huling pagkakataong makakapiling ka.

Walang pagsidlan ang kalungkutang nadarama

Hagkan man kita sa pagpikit ko ay wala na,

Wala ka na.

Hawak ang galon ng gasolina,

Sa isang kamay naman ay dala ang kahong puno ng tayo

Paloob ang mga larawan, liham at tuyong bulaklak 

ng pangakong tanda.

Tinitigan kita ng buong pagmamahal

Ngunit sadyang dumadampi na sa aking pisngi

Ang mga luhang pigil 

na dala ng mga umalingawngaw na alaala.

Alaalang pilit na kinukubli 

pero nagpupumiglas

Damdaming pinaglipasan 

ngunit makapangyarihan.

Sa pagsindi ng posporo

Sa pagliyab ng kahon

Ng mga larawan, liham at tuyong bulaklak

Ay ang pagpawi rin ng ating nakaraan.

Ako'y niyapos ng mapagbighaning siklab

na walang pag-aalinlangang aking tinalima.

Tangan ng silakbong apoy 

Tangan ng abo 

Tangan ang ako

Ikaw 

at noong naging tayo.

**************************************

Ito ang resulta kapag -


a. nalilipasan me ng gutom 
b. kulang sa tulog
c. sinasapian ng kung anong lamang putek
d. gusto me makisasaw sa pakontes ni Ser Gasul

Ito ang official lahok ko sa Blogversary Writing Contest ni Gasoline Dude.

Ang sakit sa bangs at massive internal hemorrhage teh!!!   

Baguio-yo-yo!

      I had an early flight from Cebu to Manila. Full spirits and high hopes akong bumyahe syempre, kebs na kung hindi magcooperate si haring Sunshine. Thinking na magiging ok din ang weather. Pagkadating ko nag quickie laman tyan muna kami sa pinakamalapit na Syete/Onse (7/11). Na anticipate ko na mahaba ang byahe at dalawang stop overs lang so kelangan e control muna ang katakawan. Bladder control at potty training kaya ginawa ko para sa trip na itey, mahirap ng magkalat at mag take two pa sa leaflet incident. Nagdala na rin ako ng maraming tissue, just in case di na talaga mapigilan. Hehehe! 
Umalis kami galing sa Pasay ba yown or Cubao? Basta either of those Victory Liner terminals, di ko maalala dahil sa excitement siguro, basta yown! Umuulan na ng sangkatutak! Hindi talaga napakiusapan si Mr. Sun, kahit pa nag sundance na me at kumanta ng "Rain, rain, go away" go parin ang pagbuhos nya. Again kebs! Andito nalang naman me, so gorabells parin. 

"nakadungaw sa bintana at kumakanta ng Basang basa sa Ulan by Aegis"

Di na ako nagpadala sa weather...kumanta nalang me! Pagdating namin sa Pampanga nagulat nalang kami ng may parang sumabog ng slight -- na flat ang likorang gulong ng Bus na sinasakyan namin. Mga halos isang oras din kaming na stranded, so minus na sa panahon. Sabi ko sa sarili ko, ayos lang, positive vibes dapat. Sa haba ng byahe, natulog na ako at nagising, tapos natulog uli, hindi parin kami nakakarating. Masakit sya sa pwet in fairview. Sa dami na rin kasi ng aking mga gala ngayon pa lang ako nakapag travel ng mahaba...na nakaupo lang. Sabi nga nila ang kamalasan comes in three. And I guess they were right. Kamusta na umalis kaming 10 am, dumating kami mga past 7 pm na? Marami kasing road construction na nadaanan, umuulan pa tapos nag zero visibility pa nang malapit na kami. 

The next day! Umaraw ng pagkabongga. Pumunta kaming SM, sabi ko sa kasama ko "bakit pa tayo pupuntang SM eh meron naman nyan sa Manila tsaka sa Cebu?". But not to miss pala talaga ang SM nila kasi walang aircon at para syang isang malaking tent. Syempre di pinalagpas ng aking lente ang view.

" vivid, fish eye, miniature effect, yeah!"

And the day goes on. Pumunta kaming Oh my Gulay, nagkandawala- wala pa kami eh nasa Session Road lang pala sya. 

"artsy fartsy + good food = swak!" 

At dahil just around the corner lang naman ang Burnham Park eh nag side trip na rin kami. 

"ganyan ka sarap ang strawberry taho, na distorted ang mata ko..hehehe"

Hindi na kami nagpaka Basha't Popoy para sumakay ng bangka chuva. Mas natatakot akong mahulog sa boat kesa sa mag moment. 

Next stop - Good Shepherd Convent at Mines View Park. Bumili kami ng sangkatutak na pasalubong at nagpictorials.

"modern day igorot naka sneakers"

Di nakaligtas ang kamag-anak ni Vice Ganda na super pink ang hair! After sa Mines View eh Bliss Cafe naman.

"Bliss cafe" 

 Bliss Cafe serves vegetarian food. Dito ko narealize na hindi ko pwedeng isuko ang pagkameat lover ko. Pero in fairness sa place ang kulay at may mga exhibits din ng kung anik anik na related sa Cats at that time. Again, hindi ko isusuko ang love ko sa pagkain ng karne. 

Sumegway din kami sa Bell Church kinabukasan.

"feeling tourista si ateh!"

Medyo tinatamad na me magpicture kaya konti lang nakuhanan ko. 

"feeling ko ako ay isang Giant"

Kumain din kami sa 50's Diner bago kami bumalik ng Manila. Isa ding realization how I love meat and big food servings. :)

At syempre, hindi pwedeng hindi ko pasalamatan ang naghatid ng kabaklaan sa trip na itey - 

" tenchu! Jake from Usap Tayo Mamaya l The Jakey Junkie Blog"

  Marami pa akong hindi napuntahan kasi nga limitado sa oras, pero solb na rin. Paniguradong may babalikan at aabangan! 

Baguio getaway!

Ano pwedeng gawin sa Baguio?

• Pumunta ng umuulan para mas cool
• Kumain sa Bulalohan ng hating gabi 
• Mag stroll sa kahabaan ng Session Road, again sa madaling araw para mas cool
• Kumain ng ice cream sa madaling araw
• Gumising ng maaga para masilayan ang sunrise 
• Kumain sa Oh my Gulay 
• Magpicture taking sa mga artworks exhibits
• Mag stroll sa SM Baguio na walang aircon
• Magpicture taking ulit sa mga scenic views ng Baguio
• Pumunta sa Burnham Park 
• E try ang strawberry taho
• Mawala, magpasikot-sikot, pag napansin na nawawala na tsaka pa lang magtanong sa locals
• Kumain ng vegetarian meal sa Bliss Cafe
• Umikot sa Mines View at magpictorials
• E try ang mga Igorot costumes at magpapicture
• Bumili ng pasalubong sa Good Shepherd 
• Bumili ng Ube jam, strawberry jam at peanut brittle 
• Bumili ng kung ano- anong knitted sa Mines View
• Kumain sa Flying Gecko
• E appreciate and scenic night view 
• Pumunta sa Bell Church at magpictorials ulit
• Kumain sa 50's Diner
• At bumalik sa Baguio 

Yan na muna kasi medyo vacation mode pa me. Next na ang album! :)

"nom, nom, nom"

Lingaw Siargao

Why hello thur! Kamusta? Sadyang ako ay nagrelax at gumala muna kaya hindi ako nakadalaw sa inyong mga bahay sapot. Destination - Siargao Island ,Surfing Capital of the Philippines. 
As you all know nagiging photo album na itong blog ko, pero kebs! Kaya heto na.

"Here na me!"

"Hindi kami halatang excited...as in!!!"

Kamusta ang 9: 50 flight na move to 11:50? Kahit delayed hindi parin humupa ang excitement. Isang buong gabi din kaming nagstay sa Surigao kasi hindi namin naabotan ang fast craft for Siargao. 

"The arrival of the stars"

Syempre abot hanggang tenga ang ngiti pagdating. This is it, this is really is it! Natatae me sa excitement. Mga 2 hours din na lakbay fast craft mula Surigao City to Siargao Island. Buti nalang hindi me na sea sick, mahirap ng magdragon. 

"We're so wet!"

Syempre hindi namin sinayang ang init ni Mr. Sun. Gorabells agad sa beach. Nagsurf...sila. Hindi na carry ng powers ko ang waves. Ako pa naman ay bona fide member ng Swimmer's League, in short hindi po ako marunong lumangaoy. Kay pait mang aminin ate Charo, pero yown ang truth. Kaya hanggang surfing lessons muna me. 

" ang saya saya..yeahbah!!"

At pwede ba namang ma absent and mandatory/compulsory jump shots? Hindi! Kami na ang naka Enervon at humahyper. 

"planking Siargao style"

Nang mapagod makipaglaro kay Poseidon, planking naman napagtripan namin. Sa background nga pala ng mga pictures eh ang sikat na Cloud 9 . Para kang nasa loob ng washing machine sa laki ng alon. Yung tipong yuyugyogin pati internal organs mo. So nagkasya nalang kami sa pictorials, mahirap ng magkandalasog-lasog, reef break pa naman sya. 

"Da who?" 

Minsan sa sobrang excitement meron talagang nangyayaring hindi natin mapigilan. Yung 
napapakanta ka nga "Take me out of the Dark" by Gary Valenciano. *hahaha*

"Spot the Difference."

Konti lang naman ang difference diba? 

"Kaladkarins"

5 days din kaming nagtampisaw at nagbilad sa beach. Kebs kung umitim at mapasukan ng buhangin sa kung saan, basta enjoy! 

"Wagas"

Isa na namang jampacked bakasyon. Happy me! 

*Lingaw - fun

mema

     Ito yung mga pagkakataon na feeling Mema ako. As in mema post lang. Medyo excited na rin kasi me ng bongga sa next galaan. Mapapasabak na naman ang Tabian sa kakaibang experience at adventure. Yung tipong to the highest level na as in chudamax na ang excitement at nagbibilang na ng araw. Oo, ako na ang redundant sa excitement. Kung ano man yown, malalaman nyo rin sa susunod na mga araw. 


For the mean time ito na... Me nakita ako sa henternet kanina (rhyme lang?)

Take 1

Take 2

Take 3

"Baby Juan: putangina kumalma ka teh!"

Sus kung nakakapagsalita lang ang pamangkin ko. Nakupo kay laking gulo. 

Instant pa sa instant noodles

Beach + Camera + Good Friends + Topak = Maximum Tawa

Aqui - Nieco - Tabian - Maldits

"Ultimate Beach bum kaladkarins"

"At dahil low tide, may na stranded na balyena!"

Kung gusto nyo pa ng tawa overload...

When Marina Meets Remington 

Directed by - Tabian

Hindi nga hindi

Dahil sa wagas ang pagkainggetira ko at dahil may post na si Nieco & Maldits kaya ito na. 

Hindi ako adik.

Hindi rin ako takas sa Bilibid.

Hindi ako lasing (kahit sabihin nila wag kayo maniwala, mapanira sila).

Hindi ito Henna.

Hindi ito libre.

Hindi ko sasabihin kung masakit ba o hindi (try nyo nalang).

Hindi na kami maghihiwalay neto, swear pang forever na 'to.

Hindi po yan jelly fish or pangil ng kung anong hipon o pating. 

Hindi ito ang huli.

at 

Hindi ito alam ng Nanay ko.

Hindi translation for Faith

Liham (ang karugtong)

Eto na ang pangalawang bahagi ng Liham...


Pero bago nyo basahin pindotin nyo muna ang play sa kanta para feel na feel ang moment...

Christina Perri - The Lonely

Powered by mp3skull.com

   Ngunit bigla kang nagbago. Nag-iba na ang pakikitungo mo sa akin. Ang araw- araw na text ay dumalang hanggang sa hindi mo na sinasagot tawag ko. 


 Tandang tanda ko na sumaglit ako sa inyo para makasama ka, pero parang hindi mo na ako kilala. Para ka yatang na amnesia noon. Hindi ko alam kung nabagok ba ang ulo mo sa malaking bato, pader o sadyang wala na...wala ka nang nararamdaman. Kung alam ko lang sana na mangyayari yun eh bumili sana ako ng helmet para sayo. Umalis ka, pinagpilitan kong sumama kasi gusto kong klarohin ang lahat tungkol sa atin. Sa halip na kausapin ako, umalis ka parin at dali daling naglakad. Hinabol kita, para tayong mga batang naghahabolan at ako ang taya. 
Hindi ka lumingon, derecho ka lang sa paglalakad. Tinawag ko pangalan mo pero deadma parin ang beauty ko. Halos mapigtas ang tsinelas ko sa kakahabol sayo hinayopak ka, pero sige ka parin. Dali dali ka pang sumakay ng jeep. Siguro hindi mo na naalala yown noh? Hindi na kita hinabol pa, para kasi akong nabuhusan ng malamig na ice tubig with nata de coco on the side at narealize kong ang tanga tanga ko pala sa eksinang yown. 


 Sa pangalawang pagkakataon eh nagpunta ako sa inyo, nagdahilan nalang akong kukunin ang mga natitirang gamit ko. Pero sa loob-loob ko gusto kitang makita at makausap. 
Ni hindi mo man lang ako hinarap, instead eh nagtulog-tulogan ka lang. Engot ka, alam ko kung kelan tulog ka talaga. Na-upo lang ako sa tabi mo, tinitigan kita ng buong pagmamahal pero nagkibit balikat ka lang at nagpatuloy sayong pretend-I'm-sleeping moment. Kinulet parin kita baka sakaling may tugon akong marinig sayo, pero ang sagot mo lang "text lang kita". So ganun lang? 


Hindi pa ako nakontento sa ginawa kong katangahan. New years day noon, at medyo lasing (slight lang) na ako. Pumunta ako sa inyo at inantay kita sa labas ng bahay nyo. Tinatawagan pa nga kita sa selopono mo pero kung hindi mo man sinasagot eh binababaan mo pa ako. Nakikita ko naman na may lock ang pinto nyo pero inaantay parin kita. Ang tanga noh? 
Potah lang, nilunok ko na ang pride ko tinapakan at binasura pero ang kupal mo hindi ka parin affected.


Isang linggo, dalawa, isang buwan, tatlong buwan. Lumipas ang mga taon at wala na akong narinig mula sayo.


Hindi talaga ako ang tipong iyakin pero pinaluha mo ako ng pila balde, ngumawa ng pagkatagal at tulaley ng mga higit kumulang 5 mins.
Marami ng mga tanong na nabuo sa isip ko. Pilit kong iniintindi at inaalala kung may nagawa ako sayo na hindi mo nagustohan.
Hindi ko man lang alam saan hahagilap ng sagot. Magpapahula ba ako, kokonsulta sa mga Doctor o kay Kuya Kim nalang kaya? 


Sana gumawa gawa ka nalang ng kwento. Na ayaw mo na sakin kasi may putok ako, bad breath, malakas kumain, oh sadyang di mo na feel. Nang sa ganoong paraan alam ko kahit gaano kababaw may dahilan, at pag may nagtanong may maisagot naman ako, diba?


Sa nangyaring yown, muntik na kitang isumpa na tuboan ng pigsa sa singgit, ipakulam sa Siquijor, ipatumba sa mga tambay sa may kanto at ipasagasa sa rumaragasang limang ten wheeler truck. Hindi naman ako masyadong harsh eh. 


Masisisi mo ba ako? 


Sana nga may dahilan, sana nga may pwede akong sisihin sa nangyari sa atin. 


Iniwan mo 'ko sa ere. 


You left, and carried along my heart.




Itutuloy...

Supplies!!!

Sa next post na ang karugtong ng Liham. Sa ngayon magbibigagay daan muna ako sa isa sa mga taong nagbansag sa akin ng "Best in Candid". Weh? Kala mo ako lang...

"So ako lang? Huli ka! hahahaha"

Sa lahat ng aking barkadude si Nieco ang pinakaantokin sa lahat ng antokin. Madalas syang nagdedeny kahit kita naman at may ebidensya na. Laging walang gana at may toothache, pero hindi halata. Ayan, hindi ko sya sinisiraan likas lang akong honest. *hehehe* 


To a very good friend of mine...

Note: This is not a sponsored post. Kawang gawa po ito...joke! Supplies! 

Liham

Mr. M,


  Kamusta? Ako? Eto ok naman. Mahaba na ang buhok at may bangs na. Kung bakit ako sumulat, hindi ko rin alam. Let's just say na naalala kita. Mga ilang buwan din kitang iniisip, hindi naman kita namimiss pero sadyang sumagi ka lang sa isip ko. Para ka lang kabote, sumusulpot ng bigla. Siguro mga tatlong taon ding nakakaraan, nang naging tayo. Siguro nakuha mo ako sa tingin at tawa. 


Sumama ako noon sa team outing nyo, saling pusa kumbaga. Wala naman talaga akong maitim na balak sayo noon, dalagang pilipina ata ako. Dumating ka lang din naman unexpectedly. Naalala ko yung unang pagkakataon na dinala mo 'ko sa special place mo, sabi ko pa nga sayo baka mahuli tayo doon. Sa isang rooftop ng bahay yown. Sinabi mo kung gaano ako ka special sayo. Natameme lang ang beauty ko. 
Sa lugar na yun maraming masasaya at iyakang naganap. Ako ang naging super duper cheer leader mo, tagaremind sayo na "everything happens for a reason" kung may problema ka. Kulang nalang pompoms, mini skirt at split pang UAAP na. 


Pinakilala mo pa nga ako sa mga parents mo, again natameme na naman ang bongga kong beauty. Naging close din kami ng sister mo, walang kahirap hirap din ang pakikibagay mo sa mga friends ko. Naalala mo noong nagbirthday ang isang barkadude ko? Yung ako ang unang nalasing? Hindi na siguro ano? Nahiga ako, sumunod ka at nakipagsisikan  sa isang maliit na kama. Sabi ko pa nga sayo na ok lang ako at pwede ka pang makipag inoman sa kanila. Sabi mo "dito lang ako sa tabi mo, babantayan kita". Ang sweet sweet lang ano? Para akong nadiabetes na lasing. 


Mas cheesy ka pa nga sakin diba? Hindi naman kasi ako PDA, harot lang reserve kasi ako. Chos! Pagsumasakay tayo ng jeep o kahit sa daan gusto mo lage hawak ang kamay ko. Feeling ko tuloy inutil ako ang haba ng hair ko, abot hanggang outer space. Marami pa tayong mga masasayang moments. You were the simpliest reminder that its possible to fall in love again. 

Itutuloy...