Wednesday, June 29, 2011

midnight fm

"Midnight FM - ayan ako na ang nagtranslate"
Hanggang ngayon eh lusaw parin ang utak ko, kaya for the mean time eh movie review muna ang aking ekukuwento. Awright here we go! Midnight FM. 
So kung nagbabasa kayo ng aking mga gawa gawa dito sa aking blog eh may hint na siguro kayo kung ano ang theme ng movie na itey. 
Simple lang ang plot ng story, DJ si maam at yown finish. Juk! Syempre midnight ang timeslot, title pa nga lang may idea na kayo. Ayown, nang magdecide si ms. dj na magstop na sa pagdedejay (break it down) eh nagfinal show ito, bakit kamo? To say goodbye sa kanyang mga avid listeners. It was a typical night, at yown ang akala ng lahat. Ito palang si ms. dj eh may obsess na fan at doon imukot ng pagkabongga ang storya. 


Itong si obsess fan eh disagree sa pag-goodbye ni ms DJ kaya gumawa ito ng way na iparamdam na hindi pwede as in no, no, no sa saying goodbye. Pumunta ito sa haybol ni ms dj at naghasik ng kalagiman at rainbows. Hinostage ang sisterloo ni ms dj at saling pusa din ang mga jonakis. 


Ang trip netong si koya eh dapat e play ni ms dj lahat ng request na pinadala nya through fax kung hindi tigok ang mga hostages. Eto namang si ateh na eengot engot ay hindi malaman kung asan na ang fax. Kaya super recall much ang ginawa ni ateng naka mic. Uso sa kanila ang video call kaya super threat itong si koya, nang hindi nya masunod ang gusto eh tigok ang beauty ni sisterloo. Hindi ko na ededescribe kung ano ginawa nya. *hehe*  Hanggang sa hindi na natiis ni ateh ang mga threat ni koya, gumawa sya ng drastic move. Tumawag ng parak, ayown natiguk din. 


Ofchurs ayoko namang mabitin kayo eto konting patikim - 




"ms. dj can I make a request?"

"eow powhzz? jejeje"

"parang-may-stiff-neck look"



"paki click nyo nalang po para lumaki..hehe"
Ayan kayo na ang magtagpi-tagpi sa story parang jigsaw puzzle kasi nakita ko sa google eh. Pasenya naman. Ang ending syempre...secret na. Panoorin nyo nalang, promise hindi heavy yung blood and gore. Sumususpense thriller lang naman ang movie na itey, at mapapahawak ka sa iyong seat. 


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


At syempre dahil ito ang aking 50th post. Naks naman! Umabot ako ng 50 posts. Gusto ko lang magpasalamat ng bonggang bongga sa walang sawang nagaaksaya ng oras nila sa pagbisita sa aking bahay sapot (parang namamaalam lang ano?). Alam kong marami pa kayong mas importante at makaboluhang things to do eh nag U-turn pa kayo at gumala dito. Sa inyong lahat (ano 3 o 2 lang ba?) maraming, maraming, maraming, amag este thank you sa inyo. *mwahh-kiss-sabay-hug*


"ayan pang Beam toothpaste commercial smile..sorry naman at hanggang ngayon eh wala paring mukha ang Tabian"









Sunday, June 19, 2011

paparapapa

Sya ang Clara del Valle, Paquito Diaz at Bella Flores ng buhay ko. Isang love-hate relationship meron ako sa taong ito. Sabi pa nga nya matigas daw ang ulo ko, eh sabi ko naman "saan pa ba ako magmamana?" sabay tawa. Hindi likas sa kanya ang matalak, pero pagnagsalita na heavy much. Tagos sa bone marrow. 
Naalala ko pa nga noon, kapag bumababa na ang marka ko sa school hindi nya ako kinikibo at biglang may lilipad na lang ng kung ano sa akin.*aw!*
Sa kanya ko natotonan mag matrix, at hide and seek, In short magaling akong umilag at magtago pag napuno na rice cooker nya.
Sandok, pambugaw ng langaw, t-shirt, tsinelas at kung ano man mahawakan nya siguradong bulls eye kung hindi ka iilag. Tough love kungbaga. Desiplina militar, natural maganda ako eh. Ang umepal tutuboan ng pigsa sa singit!
Madalas din ang tampohan namin noon. Ang pinaka matagal naming hindi nagkiboan eh almost 1 year, nang magdesisyon akong tumigil sa pagaaral para magtrabaho. Pero ng umuwi ako hindi na sya kumibo pa...sinalubong nalang nya ako ng malaking hug. Talo ko pa ang prodigal son.*oh yeah*
Once in a blue moon din kung e appreciate nya ako, hindi kasi ako ang peyborit eh. Huli ko na nalaman na binabandera pala nya ang mga achievements ko sa mga kamag-anak namin. Ang laki ng ngiti ko noon, abot hanggang outer space.
Pero despite sa mga pangaapi(?)nya sakin, nang lumaon na naintindihan ko na kung bakit. Hindi siguro ako aabot kung asan man ako ngayon. *teary eyed, sabay singhot sa uhog* 
Everything was out of L-O-V-E. 


Sa president ng aking fans club at original boyfriend -




Happy Father's Day Pang! 

Haylabyah ♥

"walang panama si Vic Sotto..:)"

At sa lahat ng mga tatay ng mga bloggers,father bloggers, friends at frenemy fader na rin. Happy Paparapapa! :D

Friday, June 10, 2011

noh?

Nakita ko sa botika ng mga intsik.


"naman naman"
 At ang katabi...

"advertising strategy nga naman"
Wala na akong sinabi...tumawa nalang ako sa labas.

Tuesday, June 7, 2011

masayang weekend


Howdy friends? Nagiging photo album na talaga itong aking blog, sorry naman. Alam nyo na naman siguro na I love my weekends and kung hindi man major eh may mini event na nagaganap. So here we go sago! 
Medyo boring ang aking Sabeerday kasi nanood lang kami ng X-men movie. In fairview very nice. Just realized kung bakit X-men ang title. May Broke backan palang going on sa pagitan ni Prof. X and Magneto.*hehe* 


"poster pa lang meron na meron na talaga"
Syempre dahil light light lang ang nangyari sa Sabeerday bawi naman ako sa Sunnyday ko. It was a scheduled dog date ng mga puppies ng aking mga barkadudes. Nakisali narin ako ofchurs!


"our baby love yuki"

"our other baby love shiro taba taba bath"
Scrubby dubdub, squeaky, shiny clean. At ng matapos ang babath eh foodtrip naman sila. Ng mabusog at makatulog na ang aming mga baby love eh kami naman ang nagpartey. Bakit? Kasi I got to meet and greet my long time idol sa blogging. Ang aming panauhing panghangal este walang dangal pandangal...*tentenenen*

"the great maldito"
"with my barkadudes"
Syempre hindi pwedeng wala kaming solo(?) picture.

"hindi po kami nagaway, sadyang malayo lang ang seat namin..hehe"
And the tagayan session goes on and on...

"official tanggera..pinilit lang po talaga nila ako, promise.*hehe* "


"mr. macho man nieco"

"huli ka! ang pulutang ginawang snack"
Marami kaming pinagkwentuhan, kung ano ano nalang. Mula sa may kwenta; trabaho, mga future chuvaness, lablyp ni maldits, hanggang sa mga walang wenta; kahit malunggay na background eh ginawan ng storya. Tawa kami ng tawa, para kaming mga sabog sa betsin. Nagpang-abot talaga ang mga kababawan namin, pero all in all it was a fun and memorable evening. 
At ayan na ang aking walang ka happening happening na weekend. :)

Saturday, June 4, 2011

its your day

Hindi mo na set ang alarm clock sa saktong oras para gisingin ka. 

Nagmamadali kang maligo, pagcheck mo sa banyo wala ka na palang shampoo at kapiranggot lang ang sabon mo.

Sira ang plantsa na gagamitin mo sa gusot gusot na t-shirt.

Sa paradahan ng jeep, walang dumadaan. Kung meron man puno. 

Sumakay ka ng taxi, walang panukli ang driver. 

Sa pagmamadali mo sa pagakyat ng hagdan sa opisina eh nadulas ka pa. *BLAG* Bagsak ng bongga, una ang pwet.

Pagpasok mo, late ka pa.

Tambak ang trabaho mo. Humirit pa ang boss mo na mag OT ka.

Paguwi mo walang pagkaing nakahain. Walang laman din ang ref, puro tubig. Nakalimutan mo kasing mag grocery.


Familiar? Kung tutuosin konti lang ito sa tinatawag nating day to day misfortunes or kamalasan. Kadalasan (oi rhyme) napapailing nalang tayo, o di kaya dinadaan nalang natin sa mura. Sabi nga nila; "When it rains, it pours...hard". Kung mamalasin ka nga naman ano? Kung hindi naman sunod sunod eh may isang major na mangyayaring ikakasira ng buong araw mo. Bakit nga ba? Yan din tanong ko sa sarili ko ilang araw na. 


Nagaantay nalang ako ng oras para maglog out pero may hihirit pang customer na magpapaayos ng putaness nilang printer. Yung tipong 2 mins nalang before log out, kamusta naman yown? 
Magrereply na sana ako sa isang importanteng text, - CHECK OPERATOR. 
So ngayon magpapaload syempre ako, pagdating sa tindahan - "naubosan po kami ng load". Nak ng bansot na dinosaur naman oh. Eh sa kabilang kanto pa ang kasunod na tindahan, wala pang kasiguraduhan kung open pa ba sila. At marami pang pagkakataon na feeling ko noong nagpasabog ang sansinukoban ng malas factor eh ako ang may dala ng banyera na pagkalaki laki at kulay red (noh?), at ako ang nakasalo ng lahat. Buti sana kung light light lang. Wala kang magawa minsan kundi tanggapin, mag emo ng slight or umiwas nalang sa pagkakataon. 


Kung hindi ko ba sinagot ang customer na humirit pa sa ilang minutong yown, may pagkakaiba ba sa series of events? Magiging maswerte kaya ako? Malamang sa alamang eh yown pa ang dahilan ng pagkasesante ko. 
Hindi pa naman namatay yung dapat na rereplyan ko, so nakasave pa ako ng pera. At kung ako man ang nakasalo ng kamalasan sa sansinukoban eh sana dedbol na ako ngayon. Sa laki at dami ba naman siguro ay siguradong nagulongan na ako. 


Hindi ko man nasagot ang mga tanong, kung saan man nanggaling, o bakit may ganitong kamalasang nangyayari sa akin, I always have this realization that mas maraming bagay pa akong dapat ipasalamat. Hindi naman ako naniniwala talaga sa malas o swerte eh, sadyang pagkakataon lang siguro, more on fate. Sabi nga nila (ang dami ng sinasabi netong si nila ha!) "Everything happens for a reason".  At bilang ending, kasi parang napapahaba na. Kahit magtumbalentong man ako o ikaw na nagbabasa neto dahil sa mga nagyayari, meron at meron pa ding ikapapasalamat (tongue twister word) kay papa jes. Libre pa naman ang air that we breathe, so go lang ng go! 




"anong relation ng picture na ito sa post ko? wala..gusto ko lang ilagay ang picture ng idol ko..hehe"

Wednesday, June 1, 2011

sabeerday and sunnyday gala

Alam nyo naman na ang weekend eh ang aking most anticipated days of the week. Kung pwede ko lang sanang hilahin ang araw para Sabeerday at Sunnyday na.  Wala talaga akong planong gumala last weekend kasi nga kakauwi ko lang sa amin so natural nag file ako ng bankruptcy kasi na holdap nga ako. Pero dahil sa likas na mahina ang aking katawang lupa at ako'y nadadarang, charot! Ayown, sumama ako sa huling summer hirit sa tag-init (kuno) ng Cebu. 


"oh yeah!"
Labag talaga sa loob ko na pumunta. Honest pinilit lang talaga ako. More than 24 hours po akong walang tulog dahil na excite ako ng slight, as in slight lang naman sa event. Hinindian ko na nga ang offer sa 100 Prettiest Girls in Cebu eh, chos! Pagdating namin doon, super siksik, liglig at umaapaw as in so much talaga ang tao sa event. Halos rubbing elbows at iba pang pwedeng e rub sa dami ng madlang people. 

"mga kaladkarin office mates ko"
Maraming tagayan session na naganap...sa kanila. Mga tatlong baso lang ata nainom ko. Kasi sa dami ng tinatagayan ang tagal dumating ng next shot. Pero ok na rin yown. Hindi na ako nagpa ober ober kasi nga wala akong tulog. 

"fresh parin kahit walang tulog diba?"
Wag na kayong umangal sa caption. Ako ang nagsulat at blog ko itey. Naglakad kami hanggang sa sakayan ng jeep. At hindi biro as in no joke (redundant much ba?) ang lakarang nangyari. Daig pa namin ang nagprocession sa mahal na araw sa walkathon. Pero walang choice. Go parin. Nakauwi pa naman ako ng buhay at beautiful. Uulitin ko, wag nang umepal. Blog ko itey. Henyways yown nga ang major event na nangyari sa aking Sabeerday.


Nga pala nanood ako ng Kungfu Panda 2 last Sunnyday. First time ko sa IMAX kaya para akong timang na umiilag ilag sa mga cannon balls. Sorry naman, first time eh. Kahit labag sa kalooban ko na naman na gumastos  ng tumataginting na 400 peses para sa sine eh go nalang ako. Kasi isa po akong mabait kaladakarin na human being. Pero sulit much naman ang panonood, dapat sulitin kasi mahal. Super nakakatawa at umaalog alog sa kwela si po. Wala na akong picture sa sine, mahirap na mapagkamalang pirata. At yown ang aking weekend excapade. Sige bye!


Saturday, May 28, 2011

randoman sa last day shift


cheese stick - earphones - coffee - paella - chucks

Nagmumulti-task. 

Kumakain ng hapunan while taking chat sessions. 

Lumang paboritong sapatos, hindi na nalabhan.

Sound trip at kape para hindi antukin. 

Marami pang laman ang drawer kasi nabalitaan na may salmonella daw ang Maggi  noodles.

Excited sa weekend. 


Enjoy the weekend everyone!:)


Thursday, May 26, 2011

lil liham





Dear Tools,
@#$%^*&!

Bakit ang bagal mo?
Magtrabaho ka naman ng maayos ng 
di naman ako ma-highblood sayo.


Dear officemate-one-seat-apart-from-me,
Wag kang magmura ng malakas, keep it to
yourself.
Affected ako kasi negative vibes ka.




Dear 3 in 1 instant coffee,
Isa kang mabisang imbensyon. 
Cheers!



Dear Summer,
Sana magtagal ka pa. 
Gusto ko pang magbabad sa init mo. 
Magbebeach pa ako.*oh yeah*



Dear Weekend,
Sino ba nagimbento sayo? 
Hinabaan ka nalang sana 
para mas mahaba ang restday ko.




Dear Katawang lupa,
Makisama ka, utang na loob!




Dear Utak,
Kelan ka ba titino? 



Nanghaharass much,
Tabian 

Saturday, May 21, 2011

ito ang dahilan kung bakit wala ako ng mga nakaraang araw

I'm back t-back! Detached ako sa henternet ng mga nakaraang araw dahil ako ay umuwi sa amin. Vacation mode kungbaga. Hindi ako nagpatempt na magopen kahit anong social networking site or blog. Kaya pagpasensyahan nyo na kung hindi ako nagala sa inyong mga haybol. Bumabaha ang updates sa mga finafollow kong blogs, hayaan nyo at babawi ako sa inyo ng pagka bongga! 
Dahil nga sa ako ay umuwi, eto at magwewento ako sa inyo sa mga nangyari. Nanghiram syempre ako ng jijicam sa isa kong barkadudes para e-capture ang mga moment. 
Umalis ako Sabeerday ng gabi at nagarrive sa amin ng umaga sa Sundeeey. 




"gomorning Cagayan de Oro Citeey"
After sa lumalagapak na isang taon na hindi paguwi sa amin maraming nagbago pero hindi ang appetite ko.*hehe* Isa kasi sa mga reasons kung bakit ako umuwi aside sa namimiss ko na si Mudrax at si Fader ay dahil fiesta sa amin. So here we go sago!




"kebs ang diet"
"ang aming bruno mars inspired lechon"
Parang nag gain na naman ako ng slight (in denial) sa heavy kainan. Kasi naman pinilit nila akong kumain yan tuloy. *big grin*
May bagong addition nga pala sa aming family. Ang bagong baby ni Mudrax.


"katkat a.k.a Becky Bayla"
Ewan ko kung ano'ng pumasok o nasinghot ni Mudrax ng pinangalanan nya ang pusang 'to. Lalake po si Katkat short for Kathy lang naman. Nang tinanong ko ang nanay ko, ang sabi lang naman eh "akala ko kasi babae" sabay ngiti. No comment nalang ako. Bininyagan din namin ng kapatid ko ng bagong pangalan si katkat - Becky Bayla. Hulaan nyo nalang kung bakit.


May bago din akong nadiscover, ang bagong trip nila Mudrax at Fader.

"manicure sessions"
Ang sweet! Mga kalikot sessions ng aking payrents, bonding moment nila ang pagmanicure ni Mudrax kay Fader. Nakalibre na sila sa parlor in fairness. 

Mas jampak din ang paguwi ko kasi umuwi din ang kapatid kong lalake. 

"Bruno Mars - chumbok version"
Ayaw nyang isama ang mga piktyurs nya dito pero wala syang magagawa kasi blog ko to. *bleh* 
Ang kasama ko sa food trip, tagayan, PSP wars, at debede marathons. Nagpabili pa sakin ng kagaya daw ng kay Bruno Mars na hat eh ang laki naman ng ulo, kaya ayan slight tabingin nalang para magkasya. Isa rin sa mga holdaper ko. 

"happiness :)" 

Si Mudrax trying hard to be korean, at si Fader na tipid...tipid sa smile. Kung ako eh halos ipamigay na ang ngipin sa mga ngiti ang tatay ko naman ay mahal ang smile, so pagpasensyahan nyo na. 
Sa paguwi ko kulang kami, hindi kasi nakauwi ang isa kong kapatid kasi malapit ng manganak. Mas masaya sana kung kompleto, pero oks lang madaragdagan na naman kami. Happy Yipee Yahoo! 


Note: Sila nga palang tatlo ang notorious holdaper ko. Ngayon na nakabalik na ako sa Cebu, magfafile na ako ng bankruptcy. 

Wednesday, May 11, 2011

aaaupdate

Sorry naman at slight busy po ang inyong lingkod. Pero I always make it a point na gumala sa inyong mga kabahayan. Sige na euupdate ko na kayo sa aking mga happenings - 

  • Dalawang linggo na po ako sa chat support. Pansin kong naging mahinahon na ako, konting mura nalang on the side.*hehe* Improvement yown kung tutuosin sa isang tulad kong isang kutsarita lang ang patience. Pansin din ng mga kasama ko sa opis na mas tahimik na daw ako ngayon at focus. Naks! Hindi ako nagsabi nun ah, sila. Eh sa magmumukha naman siguro akong engot kung kakausapin ko ang sarili ko at magmumura noh? Henyways, medyo nangangapa parin pero getting the hang of things na ng konti. 
  • Ang tools namin eh walang ka kupas kupas. Nagiinarte, parang may mens lang ang #$%^&@. Minsan umaandar ng tama, kadalasan may tama. Yan lage ang pinagmumulan ng mura ko at ng ka opismates ko. Sabi pa nila nagupdate na ng tools. Eh parang walang nagbago, lalong lumala. Iniisip ko pa lang nahahighblood na ako. Kung kumulo lang ang dugo ko, matagal ng naging dinuguan dahil sa putaness tools. Buti sana kung pag nagloko walang trabaho, eh tuloy parin. Hahay buhey empleyado!
  • In relation sa trabaho, sa awa ni papa jes eh regular na po ako. Yipeee! Maeenroll na ako sa health plan ng company. Maeenroll ko na rin si mudrax at si fader. Double Yipeee! Di bale na malaki ang kaltas sa sahod basta insured. Kaakibat ng mga pagka regularize eh dapat mas responsible na. Hindi na pwedeng excuse na newbie may learning curve chuvaness. Dapat competitive, go for gold lage. Gusto ko atang mapromote to CEO lang naman. Dyuk! Pero seriously (seriously daw oh) ayaw ko ng maging poreber agent. Gusto ko ako naman ang boss. *big grin*
  • Another perk sa pagiging regular ay makaka-avail ka na sa vacation leave credits. Dito ako mas excited, kasi pwedeng magplot ng bakasyon engrandeey ahead of time. Diva vongga?! Nakaplot na kasi ahead ang paguwi ko, so excited much ang show.
  • Eksaktong isang taon din akong hindi nakakauwi sa amin. So parang homecoming/fiesta/get together cherva itey. Ngayong Sabeerday na ang uwi ko, ano ngayon Myerkules? Wala pa akong ticket pauwing Cagayan de Oro. Ay oo nga pala taga Cagayan de Oro po ako - The City of Golden Friendships (dapat may s kasi marami). At dahil parang napapahaba na ito, yan na muna ang aking aaaupdate (dapat parang epileptic lang sa pagsabi). Bibili pa ako ng ticket. Sige bye!
"autistic mode"

Saturday, May 7, 2011

mama

"nang uso pa ang bell bottom"

"pang toothpaste commercial smile"
Thank you

I love you

Happy Mother's Day Mang!

Note: Kung nakita nyo na ang nanay ko, parang nakita nyo na rin ako. Magkamukha kami eh. :)

Tuesday, May 3, 2011

busy ko

Busy much po ako kaya medyo hindi ako nakakapagwento sa inyo. Eto na i-uupdate ko na kayo sa mga nangyari sa akin. Maraming nagbago. 

  • Hindi na ako voice agent, chat na po ako. Hindi na ako nagmumura ngayon verbally. Sa isip nalang. *big grin* Panay takatak ng aking keyboard. Mas stress-free sya compared sa voice. Pero nangangapa pa ng konti sa tools pero go parin.
  • Lumipat na ako ng bagong haybol. For the nth time around eh nag alsa balutan na naman ako, buti nalang konti lang ang gamit ko. Tinulongan naman ako ng mga barkadudes ko sa paglipat. Medyo maraming din akong ginawang linis/make over sa bago kong haybol. Ektwali, studio type room lang sya tapos may own CR. Isa kasi sa mga reasons kung bakit ako lumipat (na naman) eh dahil hindi na ma take ng powers ko ang pagka dugyot ng mga boarders sa tinitirhan ko noon. Shared kasi ang CR, so siguro you'd probably picture that one out. I'll leave it to your own imagination nalang. Basta kaderder sila, period. Henyways, yown nga naglipat ako last Wednesday. 
"busy much?"
  • Isa pang dahilan kung bakit ako busy ay...*drum roll*


"ako na ang late bloomer sa games"


Oh, hayan. Ang mga majorness na naka-apekto sa aking tabian life. 

Realization: Napaka life changing ng Plants vs Zombies. Lalong naging lusaw ang utak ko, minsan nga e present na sila sa panaginip ko. Paken sheyt! 

Tuesday, April 26, 2011

toslob sa oslob

Sa mga nagbabasa ng aking kalokohan dito sa aking blog, alam nyo na siguro na may sariling buhay ang aking mga twinkly toes. Heavy gala na naman ang nangyari sakin last weekend. At dahil sa summer di na nagpapigil ako sa beach excapade ko. 
Pupunta sana akong Bantayan Island, pero dahil sa budget constraints at dahil din sa maglilipat haybol na naman ako for the nth time around eh nagiba ng plano. 
Ganito kasi yown, hindi ako niyaya ng kung sino, ininvite ko ang sarili ko. *big grin* 
Papunta kasi ng Oslob ang bespren ko kasi taga doon ang boyfie nya, so since na cancel ko na ang Bantayan getaway ko might as well na sumama ako sa kanila for a change. 
Ektwaly, mas cheaper pag sumama ako dahil free accommodation and all that churvaness except for the fare. Ang kupal ko naman siguro kung isasama ko pa yown, eh self invite ko lang naman ang trip na ito. 
Eto na, umalis kami ng Sabeerday morning from Cebu City to the province of Oslob, which is a 3 hour bus ride from the citeeey. Sa tagal naming hindi nagkita at nagusap ng aking bespren eh halos tatlong oras din kaming nagcatching up sa bus, eh kami lang ata ang maingay sa bus, pero kebs parin. Kami kasi ang tipong kahit 'di nagkikita at naguusap ng mga ilang buwan eh pag nagkausap na in person ay parang yesterday lang kami magkasama. In short ganyan kami ka close. Pag arrive namin, eh heavy relatives pala ang sasalubong samin. Yah know na pag nasa province close family ties and all. They had this warm welcome that you'll surely would appreciate. 
Sige na fast forward na nga tayo. Eto na dahil Easter Sunday, we attended the Salubong mass na sobrang aga, pero go parin. Tapos ng mass eh pictorials galore.


Here na -


"St. Mary's Church"

"Another shot" 


"and more..sa labas"

 The church was built in the olden times. Hindi ko na natanong kung ilang taon na sya pero as you can see mas matanda pa sya sa lolo ko. A bit of fact - nasunog ang church before pero miraculously hindi nasira ang outer facade nya, kaya intact at so gorgeous parin. Ang mga walls ang arches sa pictures eh isang Kuartel na nagsilbing barracks ng army noon. Medyo konti nalang ang naiwan, umabot kasi ang dagat over there kaya mga portions nalang ang natira. 


"ruins of the watch tower and me trying hard timang na nagjump shot"  
Eto ang natira sa watch tower. Chunk nalang dahil na wash out ng dagat. And Speaking of dagat, syempre hindi pahuhuli ang mga beach sa Oslob. 


"oh yeah! beach baybeh"
Big thanks to my major sponsors - 

"bespren/co-beach bum"
"the boyfie/host and bespren"
Kamusta naman ang nagsimula kaming magswimming mga 11 am something, natapos kami mga past 3 pm na? Kaya ngayon, ang hapdi ng sunburn. Mangiyak-ngiyak ako sa hapdi. 
Pero kebs, as always na enjoy ko naman ang beach, at uulit pa ako.*hehehe* Humanda! 
By the way highway, bago ko makalimotan. Ang ibig sabihin pala ng toslob eh dip or to take a dip. Oh, yan na muna sa susunod na excapade muli. Sige bye! 

Tuesday, April 19, 2011

kung gago ka, wag kang magmaneho!

Still have the weekend hangover. Hindi alcoholic hangover ha, marami akong na realize over the weekend at hanggang ngayon eh traumatic parin. I was shocked about the death of AJ Perez, hindi dahil sa (1) close kami of some sort, (2) fan ako- w/c is by the way hindi,or (3) twitter/fb follower ako nya. Nalaman ko rin lang na namatay sya dahil it was all over social networking sites. At dahil na curious ako, nagpatulong ako kay mr.google, eto ang malupet na article. 
Before the incident, syempre weekend dapat gumala ang tabian. It was an impromptu lakad na naman. Dahil natulog ako whole sabeerday eh energize much ako by night time. Daig ko pa ang energizer bunny kasi pag weekends except noong nagkasakit ako. 
Maybe it was about 9pm na ako bumangon, text brigade sa mga barkadudes para gumala. Everything was set. Pumunta kami ni june sa haybol sa 'sang barkada namin. Dahil nga may sasakyan ang barkada naming yown, go kahit saan. Ready na. We're all set to go. Nang papunta na kami sa aming destinasyon para maghasik ng lagim, may nadaanan kaming group of teenagers. 
Mga magbabarkada rin, sakay sila ng dalawang kotse. Syempre we noticed them kasi ang ingay nila and hinay hinay rin sa pagmamaneho ang barkadude ko. Parang nakainom narin siguro sila. At a distance kita namin na nakasunod sila sa amin, mga limang dipang tao siguro ang layo nila. Kita namin kasi ang sasakyan ng friend ko ay parang mini multicab/pickup, so open likod. 
Sa isang iglap me narinig kaming skretch ng kotse. Pagtingin namin ang isang kotse na kasunod namin eh bumangga na pala sa nakaparadang taxi, umikot ang kotse ng 360° at tumilapon ang bumper. Napahinto kami sa gulat, mga isang kotse siguro ang layo namin sa tumilapong bumper. Siguro kung napalapit kami ng konti, sabog! Tatamaan talaga kami. Bilang kami ni june ang nasa likoran ng sasakyan, kami ang magiging casualties kung nagkataon. 
Huminto nang saglit ang kotseng nakabangga, tumingin tingin sabay may sumigaw -


"Tara bilis, bilis!"
Kumaripas ng takbo ang kotse at sumunod narin ang isang kotseng sakay din ang barkada nila. Bilang napahinto kami, kitang kita namin ang buong pangyayari. Pagdaan pa nila, kitang kita na nakangisi pa ang hinayopak na driver with his friends. Sa pagkakataong yown, dali dali naming kinuha ang plate number ng sasakyan. Pero parang sa bilis ng pangyayari, naging blurry ang lahat. Walang plate number na nakuha. Naging concern nalang kami sa nabangga nila. Bumaba ang barkada ko to check if there was someone na sakay sa nakaparadang taxi. At meron nga. Kaya pala nakaparada ang taxi kasi natutulog ang driver sa loob. 
Wasak ang likoran ng taxi. Lumabas ang driver kahit hilong talilong sya sa pangyayari. Natakot kami sa kalagayan ng driver. Morbid akong tao pero when it comes to this, parang ayokong nakakakita ng totoong nakabulagta at duguan. Jusko po!
Confirmed that he was ok, tinignan namin ang lumipad na bumper. Ang loko naiwan pati ang plate number. Buti nalang at nagkaganon. Naka hit and run sya pero nagiwan pa ng ebidensya, buti nga! 
Nagsidatingan ang mga repapeps, alam mo naman ang pinoy pag may ganitong mga eksina, daig pa ang langaw na umaaligid sa tae.
Umalis kami sa scene of the crime, kasi alam naming everything will be taken cared of at dumadami na rin ang mga langaw tao. 
Pumunta kami sa nearest ATM para may maiwaldas naman kami sa tagayan session. Malapit sa ATM nakita namin ang kotseng walang bumper, familiar. Fortunately nahuli ang guy na nakabangga, kung hindi pa naman sya ang pinaka engot, bumalik pala sya sa scene of the crime para kunin ang bumper ng sasakyan nya. Ayown huli tuloy, again buti nga sa kanya!
Naging pulotan namin ang nangyari. Swerte kami at hindi kami ang nabangga. 
Swerte at walang nasaktan sa pangyayari. Swerte at nahuli ang hinayopak. Swerte kami sa mga kaonting segundo na hindi kami ang nasa likoran ng kotse, malamang sa alamang eh wala ako ngayon at nagkukwento sa inyo neto.
Kung Gago ka, wag kang magmaneho. Kung gago ka, wag kang uminom at magmaneho, may sakay ka pa naman. Gago ka, at pinahamak mo ang iba. Gago ka at hindi ka nagiisip. Gago ka, natraumatize ako, sa tuwing malapit ako sa mga sasakyan ngayon ay laking takot ko na. GAGO! 
And its sad to admit, naglipana kayo!
Bakit may relate etong post ko kay AJ Perez? Dahil namatay sya sa car accident. 


------------------------------------

Kung umabot ka sa linyang eto either tinapos mong basahin ang post ko (salamat) or nag skip read ka (ok lang)*roll eyes*. 
On a lighter note. Dahil sa dami ng catching up to do at kwentong na pending ng mga barkadudes ko ay inumaga na naman kami sa tagayan sessions.


"nyeta! ako na ang parang na e-ebs ang smile"